Het leven van een puber is een doolhof

Een zekere Ron Brandsteder zong ooit Engelen bestaan niet. Dat kan beter, ik zing: Pubers bestaan niet. Er bestaan wel kinderen. Jouw kinderen bijvoorbeeld, die zich als een puber gedragen. Puber zijn is geen diagnose, geen status, maar iets wat een kind doet. Achter al dat gedrag zit vaak een onzeker lief joch of een lieve meid met heel veel vragen.

West-Europa versus de rest

In andere landen buiten West-Europa wordt er trouwens niet eens gesproken over pubers. Wij zijn in Nederland echt meesters in het labelen. Is er nog wel een kind normaal? Of hebben ze allemaal wat? En als je dan niets hebt nou dan ben je als kind in ieder geval nog een puber.

Gedrag

Jongeren met pubergedrag zijn zoekende. Het zijn jonge mensen die heel veel dingen voor het eerst doen. De eerste serieuze kus. Voor het eerst zonder ouders op vakantie. Alleen naar de huisarts. Iets kopen wat niet meer retour kan en wat vreselijk te duur is. Ze worden afgezet. Kunnen geen nee zeggen tegen die knappe jongen, iets wat ze wel hadden moeten doen. Maken foto’s van zichzelf en zetten die zonder na te denken op internet.

Lees ook: Hoe consequent ben jij in de opvoeding?

Worstenbroodjes of onderbroeken

Dit zijn simpele feiten voor jou en mij en je kind leert ervan. Dit is een periode waarin ze kunnen, mogen en moeten uitproberen. Hun eerste kleedgeld opmaken aan worstenbroodjes. Vervolgens geen onderbroek meer aan hun gat hebben. Drama. En de reddende engel heet dan…

Wat doe je, denk je?

Onderbroeken kopen of zeggen dat puberkind maar een baantje gaat zoeken? Ik weet van mezelf, dat ik dan gelijk de portemonnee trek, want ik ben een pleaser. Ik wil dat mijn kind het goed heeft. Hoewel, eigenlijk is dat baantje nog niet zo’n slecht idee. Zo nuttig: verantwoordelijkheidsgevoel-kweker nummer 1! Wat als je nou een pubermeissie hebt, die geen worstenbroodjes lust. Wel al haar geld heeft opgemaakt aan een prachtige make-up kit, die ze echt nodig had. Vond ze zelf. Ze kan dat baantje nog niet aan naast school. Dilemma: kit terugbrengen? Och dos, dat is ook wat. Dan toch maar die onderbroeken voor haar kopen?

Niet gemiddeld

In de pubertijd zitten kinderen die zich afzetten tegen hun ouders. Ze willen het zelf doen. Ze vinden jou echt niet van deze tijd. Ze schamen zich voor je auto of hoe jij je gedraagt. Wat als dat kind ook nog eens niet gemiddeld is. Ze komt niet mee op school, omdat ze een beelddenker is. Of omdat ze anders leert en ronduit niet de gemiddelde leerling is. Wat als je zoon zo hoogbegaafd is, dat hij tegen de muren van de school oploopt en onder presteert. Soms weten kinderen niet meer waar ze het zoeken moeten in ons systemische doolhof.

Té gestructureerd of juist té vrij. Ze snappen het niet en jij ziet ze worstelen. Laat ze niet vastlopen en werk met ze aan hun kompas.

Lees ook: 11 tips voor het ontwikkelen van sociale vaardigheden

Doolhof en kompas

Dat kompas, daar zijn ze mee geboren en dat wordt ontwikkeld door opvoeding en ervaringen. Het kompas van je kind reageert bijvoorbeeld op het geweten. Het kompas reageert op de consequenties van nare en goede ervaringen en de moraal die je ze meegeeft. Kwaliteiten, die ze ontwikkelen hebben invloed op het kompas als jij ze stimuleert. Het karakter van je kind en de intelligentie hoort daar ook bij. Gebeurtenissen, die veel indruk maken en de gewoontes van jullie gezin. Besef dat jij heel veel invloed hebt op de werking van dat kompas, zodat ze niet in dat doolhof, dat wij “het leven” noemen, blijven vastzitten.

*Uitgelichte foto doolhof via Shutterstock

Tags
Back to top button
Close