Tjonge jonge… wat een meisje

Het is het gebruikelijke tafereel op onze dinsdagen en donderdagen. Mijn vrouw en ik hebben onze zoon van 8 en dochter van 5 jaar zojuist van de kinderopvang gehaald. En nu zitten we met zijn 4-en aan tafel te eten. Ik heb de eerste happen al achter de kiezen als er vanaf links plots een enorm luide boer klinkt vanuit de mond van mijn zoon. Het was echt een goeie en ik kan dat waarderen. Mijn vrouw niet. Dus ik leg hem toch maar uit dat het niet de bedoeling is om de overtollige lucht in je maag op deze wijze weer in de buitenlucht te brengen.

5 minuten later is het weer raak. Opnieuw ontsnapt er een enorme BURP uit de mond van mijn zoon. Ik heb na een lange en vermoeiende dag helemaal geen zin om de sfeer aan tafel weer te gaan bederven, maar ik kan dit niet over mijn kant laten gaan. Dan lopen mijn kinderen voortaan immers zo over me heen. Nogmaals leg ik hem – ditmaal op strenge toon – uit waarom je zulk gedrag niet aan tafel laat zien. “Genoeg erover nu” besluit ik mijn preek. “Vertel me liever wat je vandaag op school geleerd hebt”. En mijn zoon begint te vertellen over de Romeinen, de Germanen en de Saksen en hoe ze met elkaar samenleefden en hoe interessant hij dat allemaal vindt. Gelukkig is de positieve sfeer alweer snel terug aan tafel. Ik vraag ook mijn dochter van 5 wat ze op school geleerd heeft maar die geeft aan dat ze dat niet wil zeggen.

Nog geen 5 minuten later klinkt er andermaal een keiharde boer. Mijn eerste neiging is om me weer richting mijn zoon te wenden, maar dan realiseer ik me dat deze loeier afkomstig was van mijn dochter die recht tegenover mij zit. Ik ben er even beduusd van. Zo’n geluid uit zo’n lief, klein meisje?

Vanzelfsprekend begrijp ik dat ik nu geen fout mag maken wil ik niet mijn volledige autoriteit in dit huishouden verspelen. “Luister” zeg ik tegen mijn dochter. “Dat jij geen antwoord wil geven op mijn eerste vraag, namelijk wat je vandaag op school hebt geleerd, is tot daar aan toe. Maar ik wil dan wel een antwoord op deze vraag: waarom denk jij dat jij wel een harde boer aan tafel mag laten als ik het je broer net nadrukkelijk heb verboden?”. Ze kijkt me een paar seconden raar aan. Dan krijg ik mijn antwoord, toch op vraag 1: “Dat was geen boer, dat was een boerin”.

*Uitgelichte foto via Shutterstock

Gerelateerde artikelen

Back to top button
Close